Είναι ο Καπιταλισμός, ηλίθιε – άραγε ο συγγραφέας κοιτούσε στον καθρέφτη?

Την προηγούμενη εβδομάδα έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο «είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε» και επειδή βρισκούμουν μακριά από το σπίτι μου δίχως αλλη επιλογή – αλλά και λόγω του «αντιμνημονιακού» εξωφύλλου αποφάσισα να διαβάσω το βιβλίο –
ο πρόλογος ήταν ενθαρρυντικός – ο συγγραφέας παρουσιάζεται ως αριστερών πεποιθήσεων αλλά πιστός στο κυνήγι της αλήθειας και αντικειμενικός (εκτιμώ ιδιαίτερα όταν ο συγγραφέας φανερώνει τα πιστεύω του, και δεν το παίζει ουδετερος).
τα καλά σταμάτησαν εκεί – το βιβλίο δεν παρουσιάζει κανένα λογοτεχνικό ενδιαφέρον – και για να είμαστε δίκαιοι, σε αυτό τον τύπο βιβλίου δεν εχεις και ιδιαίτερες λογοτεχνικές αξιώσεις
το περιεχόμενο όμως είναι το λιγότερο γελοίο – ο συγγραφέας ωρύεται κατά του καπιταλισμού γιατι είναι σύστημα σκάρτο ακόμη και απώ θεωρητική άποψη – προσοχή, δεν πιστεύει ότι η εφαρμογή του δεν είναι σωστή, θεωρεί το σύστημα λάθος – ενώ θεωρεί το κομμουνιστκό σύστημα (σοσιαλιστικό) υπέροχο, χψρίς κανένα πρόβλημα και μάλιστα αναφωνεί «ή σοσιαλισμός ή θάνατος»! δεν αξίζει να αναφερθώ στην επιχειρηματολογία του βιβλίου (πχ. λέει ότι ο καπιταλισμός στα ~ 200 χρόνια παρουσίας του έχει προκαλέσει αρκετές οικονομικές κρίσεις, ενώ δεν συζητάει ότι ο κομμουνισμός κατερευσε σε λιγοτερο από εκατό χρόνια, ο συγγραφέας χρησιμοποιεί τα πιστεύω του ως δεδομένα, ο καπιταλισμός δημιουργεί τακιξές διαφορές αλλά ο κομμουινσμός είναι παράδεισος κτλ) αλλά στο λυπηρό γεγονός ότι ενας μορφωμένος Έλληνας, σχετικά νεαρός, με δύναμη να επηρεάζει το κοινωνικό σύνολο (δημοσιογράφος) έχει τέτοιες απόψεις….
καταρχην – όλα τα συστήματα, στη θεωρητική τους μορφή είναι πολύ καλα, εως άριστα – μολις όμως μπει στην εξίσωση ο παράγοντας άνθρωπος τοτε αρχίζει η κατηφόρα. η Ιστορία το δείχνει, κάι όποιος δε θέλει να το δει ή είναι απαιδευτος, ή έχει σκοπιμότητες.
επιπλέον – έχοντας πρόσφατα διαβάσει τα 3 βίβλια του Παπαθεοδώρου, οι κόρες της λησμονιάς, και διάβαζοντας τώρα την αθέατη πλευρά του εμφυλίου του Γκαγκούλια – δεν μπορώ να διανοηθώ ότι μπορεί να υπάρχουν τόσο ακραίες τάσεις κομματισμού – τέτοια στάση μόνο σε επιπλέον διχασμό μπορεί να οδηγήσει
η Ελλάδα μας έχει κορεστεί από επαναστάτες του καναπέ, που διαμαρτύρονται σε όλα και για όλους αλλά καλή και η ζωή μας…….
τετια βιβλια, ίσως το 3ο που δεν εχω καταφέρει να τελειώσω μέχρι τώρα, δείχνουν την πολιτιστική μας κατάντια..

μια ερώτηση – όταν ο συγγραφέας έγραφε τον τίτλο κοιτούσε στον καθρέφτη?

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s