ακολουθεί ένα ενδιαφέρον άρθρο από το Ταχαλια 

Κουλούρης και λαϊκή κοινωνιολογία  (Πηγή: taxalia)

του Σωτήριου Καλαμίτση
Δεν είμαι κοινωνιολόγος και, συνεπώς, δεν νομιμοποιούμαι να κάνω κοινωνιολογική ανάλυση του φαινομένου «Κίμων». Έχω, όμως, εμπειρικές γνώσεις κοινωνιολογίας τουλάχιστον εφάμιλλες όλων των δημοσιογράφων που κάνουν στο γυαλί αναλύσεις κοινωνιολογικές, συνταγματικές, στρατιωτικές, διπλωματικές, ιατρικές, χημικές και ούρων. Ως δικηγόρος, λοιπόν, μπορώ να πω ότι είμαι σε θέση να αναλύσω το φαινόμενο «Κουλούρης» με γνώμονα και..
βάση αποκλειστικώς και μόνο το περιστατικό της 08.01.2012 που συντάραξε το πανελλήνιο. Θα το κάνω όπως ένας καθηγητής μπορεί να αντιληφθεί το επίπεδο των γνώσεων ενός φοιτητή της Νομικής με την ερώτηση «Αναλύστε μου ποιές δικαιοπραξίες καταρτίζονται τη στιγμή που καταφθάνετε στο περίπτερο, τείνετε 10Λ στον περιπτερούχο και παίρνετε σε αντάλλαγμα μία τσίχλα, καθώς και ποία τα δικαιώματά σας σε περίπτωση που η συσκευασία της τσίχλας δεν είναι ερμητικώς κλεισμένη».
Πρώτ’ απ’ όλα θα παραθέσω ένα κείμενο του εκπαιδευτικού κ. Δαμιανού Βασιλειάδη, ο οποίος γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα του ΠΑΣΟΚ.
«Με αφορμή τα τραγελαφικά του κ. Κίμωνα Κουλούρη
του Δαμιανού Βασιλειάδη, ιδρυτικού και ηγετικού στελέχους του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ, Γενικού Γραμματέα των Φίλων του ΠΑΚ Γερμανίας 1973 -1974 Αθήνα, 10.1.2012
Κατά την διάρκεια της δικτατορίας 1967 -1974 (γράφω την ημερομηνία για τους νεότερους, που έτσι όπως είναι η παιδεία μας και οι προπαγάνδα των Διαπλεκομένων, μπορεί και να μην άκουσαν ποτέ ότι υπήρξε δικτατορία στην Ελλάδα), διοργανώσαμε στην πόλη Ντάρμστατ της Γερμανίας ένα Πανευρωπαϊκό Συνέδριο, όπου πήραν μέρος αντιπροσωπείες απ’ όλα σχεδόν τα μέρη του κόσμου, όπου είχαμε οργανώσεις του ΠΑΚ.
Το περίφημο αυτό σεμινάριο, στο οποίο φυσικά ήταν παρών και ο Ανδρέας Παπανδρέου, έλαβε χώρα από τις 23 -26 Μάη 1974.
Θα παραθέσω την εντύπωση που έκανε στον σύντροφο Γιώργο Παπαγιαννόπουλο από την Ιταλία, η παρουσία για πρώτη φορά του Κίμωνα Κουλούρη από την αντιπροσωπεία της Αγγλίας, τον οποία εμείς δε γνωρίζαμε.[1]
Το απόσπασμα από το βιβλίο του:
«Το ενδιαφέρον μου ξαναστράφηκε στην κουβέντα που συνεχιζόταν. Τοποθετιόταν ένας τύπος από την εκπροσώπηση της Μεγ. Βρετανίας. Φορούσε άσπρο κοστούμι κυριλέ και κρατούσε στο χέρι μια πίπα. Μίλαγε μικτά καθαρεύουσα και δημοτική με πολύ στόμφο και πρέπει να’ ταν κάποιος πολύ σπουδαίος, τουλάχιστον αυτό έδειχνε το ύφος του. Όταν προσπάθησα να καταλάβω τι λέει, διαπίστωσα ότι γι’ αυτόν δεν είχε σημασία τι ακριβώς έλεγε, αλλά απλά μιλούσε. Ήταν ο ένας απ’ τους τέσσερεις που’ χαν έλθει από την Αγγλία και λεγόταν Κίμωνας. Οι άλλοι τρεις ήταν ο Ζαφειρόπουλος, ο Αλέπης και η Βάσω.[2] Κάποια στιγμή τελείωσε ο χρόνος του και κάθισε. Στράφηκα προς τους διπλανούς:[3] Κανείς δεν είχε καταλάβει τι ήθελε να πει, τους κάνει όμως εντύπωση η εμφάνισή του. Ανοησίες».
Δε χρειάζεται να σχολιάσω ο ίδιος το περιστατικό. Απλώς να συμπληρώσω λίγο τη σκηνή: Εμείς οι υπόλοιποι με τα αμπέχονά και τα (επαναστατικά μας!!!) ζιβάγκο μας (τρόπος του λέγειν, αλλά και όχι) και ένας τύπος, σαν την μύγα μεσ’ το γάλα. Όπως ήμασταν αμφιθεατρικά τοποθετημένοι, και ο Κίμωνας με αυτή την περιβολή και αυτό το ύφος, μας έκανε όλους φοβερή εντύπωση, που πιστεύω ότι κανείς που παραβρέθηκε σ’ εκείνο το σεμινάριο δεν θα ξεχάσει.
Και ο επίλογος. Ο Ανδρέας Παπανδρέου κράτησε τον Κίμωνα και όλους του «Κίμωνες» και διέγραψε τον Γιώργο Παπαγιαννόπουλο και όλους τους συντρόφους μας που σε ανύποπτο χρόνο τάχτηκαν στον αντιδικτατορικό αγώνα και κράτησε δίπλα του όλους τους καιροσκόπους οσφυοκάμπτες καριερίστες, για να μην πω τίποτε χειρότερο, που θα ’πρεπε. Εγώ παραιτήθηκα το 1977 παρακαλώ καταγγέλλοντας τον Ανδρέα Παπανδρέου ότι πρόδωσε τις αρχές της 3ης του Σεπτέμβρη. Η παραίτησή μου ήταν ολόκληρο βιβλίο με τίτλο: ΠΑΚ – ΠΑΣΟΚ, μύθος και πραγματικότητα, από το οποίο θα παραθέσω ένα μονάχα προφητικό κομμάτι, για να γνωρίζει ο κόσμος μέσω του διαδικτύου τουλάχιστον αυτά που αποκρύβουν επιμελώς οι Διαπλεκόμενοι με τα Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσης που διαθέτουν: «Όσον αφορά το ΠΑΣΟΚ, τα πρώτα αχνάρια, τις πρώτες αμυδρές ενδείξεις ότι ακολουθούμε λαθεμένη τακτική, άρχισα ν’ αποκτώ με το κυνήγι των παλαιοκομματικών και τη μέθοδο που ακολουθούσε το κίνημα τότε. Οι ενδείξεις έγιναν πια βεβαιότητα, πριν από το προσυνέδριο, στις 16 Μαρτίου 1975, και ύστερα ό,τι ακολούθησε μετά απ’ αυτό. Από κει και πέρα μου ήταν τελείως ξεκάθαρο ότι ακολουθούμε καθοδική πορεία…Και δεν υπάρχει καμιά, μα καμιά απολύτως ένδειξη ότι ο κατήφορος αυτός θα σταματήσει».[4]
Πάλι για την ιστορία να αναφέρω ότι η μεγαλύτερη προσφορά του Κίμωνα Κουλούρη στο ΠΑΣΟΚ και στην Ελλάδα ολόκληρη, (στην υφήλιο δεν έχει φτάσει η χάρη του!) δεν ήταν μόνο ότι γνώρισε τον Χρήστο Παπουτσή στον Ανδρέα (που δεν ευσταθεί), αλλά (αρχές του 74) και τη Βάσω Παπανδρέου, τη γνωστή Βάσω Παπανδρέου.[5]»

Ας έλθω, όμως, στο θέμα που είναι μία προσπάθεια κοινωνιολογικής ανάλυσης αυτών που βιώσαμε επί 2ήμερο με αφορμή το δράμα του Κίμωνος.
Όπως λέει το βιογραφικό του που είναι αναρτημένο στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Ανάπτυξης, γεννήθηκε την 01.11.1940, ήτοι την τρίτη ημέρα από την έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου. Συνεπώς, έκλεισε τα 65 την 01.11.2005, οπότε και θα έπρεπε να ανανεώσει την άδεια οδήγησης. Η ανανέωση ισχύει για 3 έτη και μπορεί να επαναλαμβάνεται ανά 3ετία εσαεί. Διαδίδεται ότι η άδεια είχε λήξει το έτος 2009. Εικάζω, λοιπόν, ότι την ανανέωσε άμα τη συμπληρώσει του 65ου έτους, οπότε θα έπρεπε να λήγει το 2008. Αν έληξε το 2009, σημαίνει ότι την ανανέωσε το 2006, ήτοι με καθυστέρηση και κατά παράβαση του νόμου. Εν πάση περιπτώσει κατελήφθη εν έτει 2012 οδηγών χωρίς να είναι εφοδιασμένος με άδεια οδήγησης εν ισχύι. Το ελάχιστο που σημαίνει τούτο είναι ότι ο Κίμων αδιαφορεί για τους νόμους. Αν συνεκτιμήσουμε, μάλιστα, ότι διετέλεσε και αναπληρωτής Υπουργός Μεταφορών, άρα αρμόδιος και για τη χορήγηση αδειών οδήγησης, αντιλαμβανόμεθα ότι η παράβαση αυτή αποτελεί επιβαρυντική περίπτωση για την εξαπόλυση εναντίον του κατακραυγής.
Πέρασε από 2 ή 3 κόκκινους σηματοδότες αδιαφορώντας τόσο για τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα άλλων που θα μπορούσαν να έχουν διασταυρωθεί μαζί του και να περνάνε νομιμότατα με πράσινο όσο και για τη ζωή της κόρης του που επέβαινε του αυτοκινήτου του. Δεύτερη σοβαρή παράλειψη για έναν τέως Αναπληρωτή Υπουργό Μεταφορών, σοβαρότατη δε για ένα πατέρα.
Οδηγούσε χωρίς να φέρει μαζί του α] Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητος, β] άδεια οδήγησης φυσικά και γ] ασφαλιστήριο αυτοκινήτου. Δεν γνωρίζω αν είχε πληρώσει τα τέλη κυκλοφορίας του 2011 και προηγουμένων ετών. Πρόκειται για συνηθισμένες παραβάσεις, τις οποίος ο κ. Χάρης Καστανίδης έχει υποβαθμίσει σε επίπεδο πταίσματος τιμωρούμενου με πρόστιμο, οπότε ο Κίμων μάλλον είχε φιλοσοφήσει το θέμα και είχε αποφασίσει να λέει «πληρώνω και γ..ώ τον νόμο».
Δεν σταμάτησε με το πρώτο σήμα των αστυνομικών, οι οποίοι αναγκάστηκαν να τον καταδιώξουν. Δεν μπορώ να πιστέψω πως βιαζόταν, αλλ’ απλώς θέλησε να ξεφύγει όπως ο τελευταίος μικρομπαγασάκος ή πάμπτωχος που τρέχει για να αποφύγει ένα πρόστιμο.
Αφού τον ακινητοποίησαν οι αστυνομικοί, τον κάλεσαν να εξέλθει του οχήματος. Εκείνος ηρνήθη, οπότε τον βούτηξαν και τον έβγαλαν έξω. Ορθώς πράττοντες, λέω εγώ, αφού διέπραξε το αδίκημα της απείθειας και έπρεπε να κρατηθεί για τα περαιτέρω.
Εν συνεχεία διαπιστώθηκε η έλλειψη όλων των προαναφερθέντων εγγράφων, οπότε οι αστυνομικοί τον κάλεσαν να τους ακολουθήσει στο τμήμα προς αναγνώριση. Στο σημείο εκείνο εθίγη ο Κίμων και τους είπε «Ξέρετε ποιος είμαι εγώ;» επιδεικνύοντας τον τσαμπουκά του. Ίσως και να τους είπε «Δεν ξέρετε ποιος είμαι εγώ;», πράγμα που είναι κάτι διαφορετικό από το προηγούμενο, διότι δείχνει την απορία του που τα μειράκια της ομάδος ΔΙΑΣ δεν ανεγνώρισαν τον πιο αναγνωρίσιμο άνθρωπο στην ελληνική επικράτεια.
Εκεί τα πήραν ελαφρώς οι αστυνομικοί και επέμειναν να τους ακολουθήσει, οπότε εκείνος μπήκε στο αυτοκίνητο και προσπάθησε να διαφύγει περνώντας πάνω από το πόδι του ενός μειρακίου. Τότε τον μπαγλάρωσαν και τον πήγαν σηκωτό στο τμήμα και καλά του έκαναν, διότι μόλις είχε διαπράξει το πέμπτο και έκτο αδίκημα: αντίσταση κατά της Αρχής και απλή σωματική βλάβη.

Εδώ τελειώνει η περιγραφή του περιστατικού, όπως την κατέγραψα με βάση τις πληροφορίες των δημοσιογράφων και τις περιγραφές του ίδιου του Κίμωνος. Ακολούθησε η ενασχόληση όλης της χώρας με τον Κίμωνα, ενώ βλέπουμε τον 13ο και 14ομισθό να φεύγει μέσα από τα χέρια μας, η καταγγελία των Ειδικών Φρουρών στην Εισαγγελία Αθηνών, η απονομή ευσήμων από τον υπουργό ΠΡΟ-ΠΟ στους άνδρες της ΔΙΑΣ και η έκρηξη του Κίμωνα που απεκάλεσε τον υπουργό ΠΡΟ-ΠΟ αγνώμονα που δεν σκέφτηκε ουδ’ επί στιγμήν ότι αυτός, ο υπουργός, γνωρίστηκε με τον Ανδρέα και ακολούθησε τη λαμπρή πολιτική σταδιοδρομία του, την τόσο καταστροφική για τη χώρα, χάριτι Κίμωνος.
Και πού είναι τα κοινωνιολογικά στοιχεία της υπόθεσης; θα αναρωτηθείτε. Ιδού: στο αυτοκίνητο του Κίμωνος επέβαινε η 15χρονη κόρη του, η οποία
Έβλεπε τον πατέρα της να παραβιάζει σερί τα φανάρια δίνοντάς της μαθήματα οδηγικής συμπεριφοράς. Τί να σκεφτόταν άραγε εκείνη την ώρα το κορίτσι; Ίσως σκεφτόταν ότι είναι ενδεχόμενο να σκοτωθούν οι ίδιοι, αλλά και να σκοτώσουν και κάποιον άλλο που δεν φταίει, ίσως ότι ο πατέρας της δικαιούται να μη σέβεται τον ΚΟΚ, διότι είναι τέως υπουργός και μπορεί να συμπεριφέρεται κατ’ αυτόν τον τρόπο, αφού έτσι συμπεριφέρονται όλοι οι υπουργοί, εν ενεργεία ή μη.
Παρακολούθησε τις στιχομυθίες με τους νεαρούς αστυνομικούς και αντελήφθη ότι ο πατέρας της οδηγεί χωρίς άδεια οδήγησης, χωρίς να φέρει την ταυτότητά του και χωρίς να έχει ασφαλισμένο το αυτοκίνητο. Τότε θα κατάλαβε γιατί δεν της έχει πει ποτέ ο πατέρας της να φέρει μαζί της πάντοτε την ταυτότητά της, όπως ορίζει ο νόμος για όλους τους πολίτες αυτής της χώρας.
Όταν θα είδε τους αστυνομικούς να βγάζουν τον πατέρα της βίαια από το αυτοκίνητο, ασφαλώς και θα στενοχωρήθηκε για τη βαναυσότητα αυτών των ανθρὠπων, αφού επρόκειτο για τον πατέρα της και όχι για κάποιο κατακάθι της κοινωνίας που δεν ανέχεται αστυνομικούς ελέγχους.
Συνοδεύοντας τον πατέρα της στο Τμήμα διαπίστωσε πού οδηγούνται όλοι όσοι προσάγονται βιαίως προς διακρίβωση στοιχείων μετά από πορείες και διαδηλώσεις. Θα άκουσε, βέβαια, τον πατέρα της να βρίζει Θεούς και Δαίμονες που τόλμησαν οι αστυνομικοί να εφαρμόσουν τον νόμο, όπως πρέπει ή θα έπρεπε να κάνουν με κάθε πολίτη όσο ανώνυμος ή όσο επώνυμος και αν είναι.
Τέλος, θα έφυγε με τον πατέρα της να πάνε στο σπίτι και βάζω στοίχημα ότι θα του είπε: «Προς τι όλος αυτός ο χαμός ρε μπαμπά; Τι θα πάθαινες, αν σταματούσες και σου έριχναν ένα πρόστιμο;». και βάζω και δεύτερο στοίχημα ότι ο μπαμπάς της θα της είπε «Εσύ να σωπάσεις. Είσαι πολύ μικρή ακόμη για να ξέρεις».

Κάπως έτσι βγήκε και η ρήση «αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα». Οι μ..κίες που κάνουν οι γονείς αποτελούν παιδευτικό παράδειγμα για τα παιδιά. Είμαι βέβαιος ότι η νεαρά Κουλούρη δεν θα οδηγεί όταν μεγαλώσει με τον τρόπο που οδηγούσε ο πατέρας της την 08.01.2012, τότε που παρ’ ολίγο να τη σκοτώσει.
Σωτήριος Καλαμίτσης

[1] Βλ. Γιώργος Παπαγιαννόπουλος, Η σκοτεινή πλευρά του Ήλιου, εκδ. «Οδυσσέας», Αθήνα1989, σ. 93.
[2] Η Βάσω είναι η γνωστή και μη εξαιρετέα Βάσω Παπανδρέου, που προσχώρησε στην οργάνωση του ΠΑΚ την άνοιξη του 1974. Είναι αυτή που για πρώτη φορά, (ήταν η πέμπτη, αν δεν απατώμαι), με σπαραξικάρδια καρδιά, ψήφισε τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις για να σώσει και αυτή, όπως και οι άλλοι «εθνοσωτήρες» εθνοκάπηλοι, την Ελλάδα.
[3] Για την ιστορία, στους διπλανούς καθόταν η σύντροφός μου υπό τη διπλή ιδιότητα, με την οποία έκανε ο Γιώργος τα σχετικά σχόλια., κάπου στο υπερώο.
[4] Βλ. Δαμιανός Βασιλειάδης, ΠΑΚ -ΠΑΣΟΚ, μύθος και πραγματικότητα, εκδ. «Διάλογος», Αθήνα 1977, σ. 12-13.
[5] Πολλοί Συνέλληνες δεν γνωρίζουν ούτε τη Βάσω Παπανδρέου, ούτε και τον Ανδρέα Παπανδρέου, ούτε και τους άλλους που συνετέλεσαν, ώστε να φτάσουμε εδώ που φτάσαμε. Καλό είναι, για να κάνω και λίγο διαφήμιση στο άλλο μου βιβλίο, όπου αναλύω όλα αυτά: Ο μύθος του Ανδρέα ή οι θεωρητικές βάσεις της Ένωσης Κέντρου, του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ και η πρακτική τους κατάληξη, εκδ. «Εναλλακτικές εκδόσεις», Αθήνα 2007, να το διαφημίσω, γιατί το κατεστημένο, με μια προσφιλή έκφραση του Ανδρέα Παπανδρέου, έχει τα βιβλία μου καταχωρημένα στα απαγορευμένα βιβλία, για να μη μάθει ο Έλληνας πολίτης την αλήθεια. Ζούμε, βλέπετε σε μια χώρα όπου κυβερνάει το ψέμα. Αν όμως διαβάσει κάποιος από τα γραπτά μου, έστω αυτό το βιβλίο, θα καταλάβει τις αιτίες της κακοδαιμονίας της Ελλάδας από την μεταπολίτευση έως σήμερα. Σας λέω: Μή ψάχνετε! Δεν θα τις βρείτε αλλού!

μια ερώτηση – όταν ο συγγραφέας έγραφε τον τίτλο κοιτούσε στον καθρέφτη?

Η Ελλάδα και η Ιταλία έχουν δημόσιο χρέος τεράστιου ύψους που δεν είναι σε θέση να εξυπηρετήσουν αν δεν πάρουν
μαζική βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ως προοίμιο για αναχρηματοδότηση από τις διεθνείς τράπεζες.

Η Ελλάδα αντικατάστησε τον πρωθυπουργό της μετά την τόλμη του να ανακοινώσει ότι θα υπέβαλε σε δημοψήφισμα έναν ακόμη γύρο σκληρών μέτρων λιτότητας.
Ο νέος πρωθυπουργός της χώρας είναι ο Λουκάς Παπαδήμος, πρώην αντιπρόεδρος της ΕΚΤ και πρώην Πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας της Ελλάδας, και μέλος της ισχυρούς Τριμερούς Επιτροπής του Ντέιβιντ Ροκφέλερ (JPMorgan Chase / Exxon).

Όσον αφορά την Ιταλία, στη θέση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι διόρισαν τον πρώην Ευρωπαίο Επίτροπο Μάριο Μόντι (Mario Monti), ο οποίος τυχαίνει να είναι ο Πρόεδρος της Τριμερούς Επιτροπής στην Ευρώπη.

Κάθε φορά που ακούμε για «κρίσεις του χρέους» – στο Μεξικό το 1997, στη Βραζιλία το 1999, στην πατρίδα μου την Αργεντινή το 2001/2, ή σήμερα στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία και (σύντομα θα έρθουν), στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Γαλλία, ή στις ΗΠΑ- αυτό που σημαίνει πραγματικά είναι ότι οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να συλλέξουν αρκετά φορολογικά έσοδα από τους λαούς τους για να καταβάλουν τους τόκους και το κεφάλαιο για το χρέος που βρίσκεται ως επί το πλείστον στα χέρια των ιδιωτικών τραπεζικών ιδρυμάτων.

Ερμηνεύοντας τα ΜΜΕ μέσω της «Νέας Γλώσσας του Όργουελ»*, αυτό σημαίνει ότι οι λαοί της Ελλάδας, της Ιταλίας, και της Αργεντινής πρέπει να πληρώσουν για τα λάθη των τραπεζιτών και των διεφθαρμένων κυβερνήσεων, με υψηλότερους φόρους, μεγαλύτερη ανεργία, χαμηλότερους μισθούς και συντάξεις, καθώς και μια επιδείνωση της δημόσιας υγειονομικής περίθαλψης , της εκπαίδευσης και των υποδομών.

Έτσι, κάθε φορά που υπάρχει μια κρίση του δημόσιου χρέους, «Εμείς οι Λαοί» πρέπει να πληρώσουμε για αυτές.

Ωστόσο, όταν τον Σεπτέμβριο του 2008 εξερράγη μια ιδιωτική κρίση χρέους λόγω της αισχροκέρδειας στα παράγωγα τα οποία έκαψαν τις Lehman Brothers, Merrill Lynch, AIG και πολλά άλλα ιδιωτικά ιδρύματα, οι ΗΠΑ και άλλες κυβερνήσεις έσωσαν τις τράπεζες, παρέχοντας πακέτα διάσωσης για τις τράπεζες «πάρα πολύ μεγάλες για να αποτύχουν, too big to fail» (στην Νέα Γλώσσα σημαίνει πάρα πολύ ισχυρές για να αποτύχουν, too powerful to fail).

Έσωσαν τράπεζες όπως οι Citicorp, Bank of America, JPMorgan Chase, την Goldman Sachs με …. χρήματα των φορολογουμένων (TARP), και με (υπερ)πληθωρισμό του δολαρίου μέσω της FED (γνωστό στη Νέα Γλώσσα ως «Ποσοτική Χαλάρωση Ι, ΙΙ και ΙΙΙ»), που σημαίνει πέρασμα τεράστιου μέρους από το κόστος των διασώσεων προς το υπόλοιπο του κόσμου χρησιμοποιώντας το αμερικανικό δολάριο ως παγκόσμιο νόμισμα.

Έτσι και πάλι, ανεξάρτητα από το αν το χρέος είναι δημόσιο ή ιδιωτικό, είναι πάντα «Εμείς οι Λαοί» που πληρώνουμε, επειδή, σύμφωνα με το ισχύον σύστημα, όλα τα κέρδη ιδιωτικοποιούνται και όλες οι ζημιές κοινωνικοποιούνται.

Αλλά ας πάμε πίσω στους κ.κ. Μόντι και Παπαδήμο.

Κάθονται στην Τριμερή Επιτροπή, μαζί με εκατοντάδες προέδρους εταιριών και διευθύνοντες συμβούλους, όπως οι Άννα Μποτίν (τράπεζα Banesto / Σανταντέρ, Ισπανία), Peter Sutherland (Goldman Sachs / BP, Ηνωμένο Βασίλειο), Michel David-Weill (Lazard Bank, Γαλλία), Jurgen Fitschen (Deutsche Bank, Γερμανία), Stephen Green (HSBC, Ηνωμένο Βασίλειο), Nigel Higgins (Rothschild Group, Ηνωμένο
Βασίλειο), Λόρδος Guthrie (NM Rothschild, Ηνωμένο Βασίλειο), Klaus-Peter Muller (Commerzbank, Γερμανία), Dieter Rampl (UniCredito, Ιταλία ), Otto Ruding (Citicorp Ευρώπη), ο Λόρδος Simon του Highbury (Morgan Stanley, Ηνωμένο Βασίλειο), Emilio Ybarra (BBVA, Ισπανία), Robert Kelly (Bank of NY Mellon), Λόρδο Brittan (UBS, Ηνωμένο Βασίλειο), Robert Zoellick (Παγκόσμια Τράπεζα) , συν τον Timothy Geithner, τον Χένρι Κίσινγκερ και πολλούς, πολλούς άλλους …

Στην πραγματικότητα, η Τριμερής Επιτροπή εκφράζει μαζί με το ισχυρό Council on Foreign Relations (Νέα Υόρκη), την Chatham House (Λονδίνο) και πολλές άλλες δεξαμενές σκέψεων που σχηματίζουν ένα περίπλοκο ιστό ιδιωτικών παγκόσμιων δυνάμεων-μεσίτων ενώνοντας βασικούς παράγοντες της χρηματοδότησης, της βιομηχανίας, των μέσων ενημερώσεων , των κυβερνήσεων, του ακαδημαϊκού κόσμου, των μυστικών υπηρεσιών και του στρατιωτικού τομέα, που διοικούν το παγκόσμιο σύστημα σήμερα με επίκεντρο τα συμφέροντά τους, και σαφώς όχι εκείνα των «Εμείς οι Λαοί».

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι κ.κ. Παπαδήμος και Μόντι θα κάνουν τα πάντα για να διασφαλιστεί ότι η Ιταλία και η Ελλάδα δεν θα κάνουν στάση πληρωμής για τα χρέη τους -αλλά ότι οι λαοί τους θα υπομείνουν όλες τις κακουχίες, θα δεχτούν όλους τους πόνους, και θα κάνουν όλες τις θυσίες, έτσι
ώστε οι μεγάλοι τραπεζίτες που συνεδριάζουν στη Τριμερή θα μπορέσουν να πάρουν όλα τα χρήματά τους πίσω.

Εκείνοι που δεν θα έπρεπε ποτέ να δανείσουν προς την Ελλάδα και την Ιταλία (και την Αργεντινή και Πορτογαλία …), με τον τρόπο που το έκαναν.

* Νέα Γλώσσα (Newspeak) – μια φανταστική γλώσσα στο μυθιστόρημα του Τζορτζ Όργουελ «1984»..

Ο Adrian Salbuchi είναι πολιτικός αναλυτής, συγγραφέας, ομιλητής και σχολιαστής ραδιοφώνου / τηλεόρασης στην Αργεντινή.

Πηγή

Ενεργώντας σύμφωνα με το καταστατικό του Συλλόγου μας, το οποίο μας δεσμεύει για τη διατήρηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, αλλά και τη συνεργασία με άλλους Συλλόγους ή οργανώσεις που έχουν παρόμοιο σκοπό, διοργάνωσε σήμερα 12 Νοεμβρίου 2011, στο Νέο Πετρίτσι Σερρών Ημερίδα με θέμα ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, ΟΙ ΝΕΩΤΕΡΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ. Στην Ημερίδα μετείχαν Μακεδονικά Σωματεία από όλη τη Μακεδονία, αντιπρόσωποι των οποίων είχαν την ευκαιρία να γνωριστούν και να ανταλλάξουν απόψεις σχετικά με την ενημέρωση που έλαβαν από τις εισηγήσεις που προηγήθηκαν.

Τα συμπεράσματα που εξήχθησαν είναι:

1. Το σλαβόφωνο ιδίωμα που ομιλείται σε αρκετές περιοχές της Μακεδονίας δεν έχει ΚΑΜΜΙΑ σχέση με τη γλώσσα που ομιλείται στα Σκόπια. Αποτελεί δε πολιτιστικό θησαυρό, τον οποίον οφείλουμε να διαφυλάξουμε, και πρέπει να ομιλείται άφοβα από τους Μακεδόνες Έλληνες (για όσους το χρησιμοποιούν).

2. Οι Μακεδόνες ΔΕΝ μπορεί να μην είναι Έλληνες και ως εκ τούτου η χρήση του όρου ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ πρέπει να χρησιμοποιείται για να προσδιορίζει γεωγραφική περιοχή της Ελλάδας, και όχι εθνική ταυτότητα.

3. Η φωνή των Μακεδόνων Ελλήνων δυστυχώς ΔΕΝ ακούγεται στο εξωτερικό, αλλά ούτε στο εσωτερικό της Ελλάδας, καθώς το επίσημο Ελληνικό κράτος σιωπά ενώπιον της υφαρπαγής και οικειοποίησης της Μακεδονικής Ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς!

4. Η πλειοψηφία των Μακεδονικών Σωματείων συμφώνησε στην ανάπτυξη σχέσεων συνεργασίας και πολιτιστικής ανάπτυξης με σκοπό την ανάδειξη και διατήρηση των αξιών και των παραδόσεων της Μακεδονικής Ελληνικής Οικογένειας!

Μερικές ημέρες πριν, πραγματοποιήθηκε μαζική αποστολή ΑΝΩΝΥΜΗΣ επιστολής δυσφήμισης του Συλλόγου μας, από ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ προς Πολιτιστικούς Συλλόγους, με την οποία ζητούσαν από αυτούς να ΜΗΝ παρευρεθούν στην εν λόγω Ημερίδα. Οι σκληροί χαρακτηρισμοί που μας προσάπτουν και η παραπλάνηση που επιχειρούν να πετύχουν, αποτελούν στοιχεία συκοφαντικής δυσφήμισης και αποτελούν αντικείμενο εισαγγελικής παρέμβασης.

Νέο Πετρίτσι 12 Νοε 2011

ΤΟ ΔΣ

Πηγή: ΑΚΡΙΤΑΣ

Επιτέλους γίνεται κατανοητό πως η αμερικανική εξωτερική πολιτική είναι ανίκανη. Οι ……αναλυτές των περιβόητων think tank των υπογείων του state department αλλά και της CIA έκαναν για άλλη μια φορά τεράστιο λάθος. Υπερεκτίμησαν τις ικανότητες του πιο ανίκανου ανθρώπου, έλληνα πολιτικού. Γνώριζαν πως η μαριονέτα της ……..σοσιαλιστικής διεθνούς, ο δικός τους υπήκοος, ο γιός του μεγαλύτερου πράκτορα τους που κατάφερε να κρατά την «κακιά» αριστερά της Χώρας σε πολύ χαμηλά ποσοστά τόσα χρόνια, ήταν σχετικά περιορισμένης πνευματικής κατάστασης, αλλά αυτό ήταν υπέρ τους για την ……δουλειά που τον ήθελαν!

Ξέχασαν όμως το πιο σημαντικό στοιχείο: Η βλακεία, η ανικανότητα δεν έχει μέτρο. Δεν μπορείς να στηριχτείς στην ….ποσότητα της εγκεφαλικής ανεπάρκειας κάποιου ατόμου, που τον προωθείς για πρωθυπουργό του μελλοντικού προτεκτοράτου σου. Είναι βέβαια ελαφρυντικό πως ενεργούσαν υπό καθεστώς πανικού! Έβλεπαν πως ο Καραμανλής βρισκόταν πολύ κοντά στην απαγκίστρωση της Χώρας από την Αμερική. Έβλεπαν πως η ενεργειακή ανάδειξη της Ελλάδος ως σημαντικό εταίρο στην διακίνηση των υδρογονανθράκων, αλλά και στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων της, που δειλά άρχιζε να απασχολεί τον πολιτικό σχεδιασμό της τότε εκτελεστικής εξουσίας, και αποφάσισαν την ενεργοποίηση του emergency σχεδίου της άτακτης απομάκρυνσης του Καραμανλή από την εξουσία.

Με απλά λόγια σκέφτηκαν πως είναι προτιμότερος οποιοσδήποτε από τον μη ελεγχόμενο Κώστα Καραμανλή. Εκεί μέσα στον πανικό τους δεν σκέφτηκαν την απαράβατη αρχή πως ο γόνος ενός ικανού ατόμου, δεν είναι απαραίτητα ικανός και αυτός! Ξεκίνησαν με τυμπανοκρουσίες και ιαχές την άνοδο του πιο ανίκανου πολιτικού της Ελληνικής πολιτικής Ιστορίας στην εξουσία δεχόμενοι πως θα ακολουθούσε κατά γράμμα το manual που του έδωσαν για να ακολουθήσει. Δεν σκέφτηκαν πως η ανικανότητα του ήταν τόση που ακόμα και τις έγγραφες εντολές τους ήταν τόσο πολύ ανίκανος να ακολουθήσει! Απέτυχε ακόμα και στα απλά. Δεν εφάρμοσε την απλή λογική της ανάγνωσης του σχεδίου. Φτάσαμε σήμερα να έχουμε ήδη την αποτυχία εφαρμογής του Μνημονίου 1, που έσπρωξε την χώρα ακόμα πιο βαθιά στην ύφεση, και το μόνο που κατάφερε ήταν την ολική απομάκρυνση των «τοξικών» ελληνικών ομολόγων από τις γερμανικές τράπεζες, για το οποίο άλλωστε και βραβεύθηκε! Ένα Μεσοπρόθεσμο που κατάφερε να καταρρακώσει τις Ελληνικές χρηματιστηριακές αξίες, την πλήρη διάλυση του κοινωνικού κράτους δικαίου, την ουσιαστική απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Χώρας, και την παράδοση ΕΙΡΗΝΙΚΑ της εκτελεστικής εξουσίας στους δανειστές μας! Η προσήλωση στο ραγιαδισμό της βαλκανικής νοοτροπίας του υποταγμένου ηλίθιου μικροαπατεώνα. Η βιτρίνα της απόλυτης βλακείας, που στο παρασκήνιο ο ……..αδελφόθεος Νικολάκης κλείνει τις μπίζνες των δις, ώστε η οικογένεια να έχει να …..επιβιώσει όταν τα ελικόπτερα των US Marines θα μεταφέρουν τους πρωταγωνιστές στις ………κρύες νύχτες της Minnesota!

Ζούμε λοιπόν το Βατερλό της εξωτερικής πολιτικής των ……συμμάχων μας. Ζούμε την αποθέωση της Ηλιθιότητας. Την απόλυτη κυριαρχία της λογικής των Ζαβών! Όλων αυτών που κάποτε η υγιής Ελληνική Κοινωνία τα αποκαλούσε περιπαικτικά: Αμερικανιές!

Ας συνέλθουν εκεί κάτω στην Συγγρού οι ηγεμόνες της ΝΔ! Το πασοκ ήταν και θα είναι πάντα απρόβλεπτο! Δεν υπάρχουν πιθανότητες συμφωνίας, ή συνεργασίας. Ο Παπανδρέου θεωρεί πως το κόμμα του είναι περιουσία του! Δεν παραδίνεται, δεν χαρίζεται, δεν συνεργάζεται! Απλά κάνει αυτό που πολύ καλά ξέρει: ΕΚΒΙΑΖΕΙ! Θέτει ψευδή διλλήματα. Προσπαθεί απλά να κερδίσει χρόνο, ανοχή και αν μπορεί ίσως να παρασύρει μαζί του τους πολιτικούς του αντιπάλους! Αφήστε τα μισόλογα κύριοι της ΝΔ. ΚΑΘΑΡΑ ΛΟΓΙΑ, ΕΥΘΕΙΑ ΓΛΩΣΣΑ, στους Έλληνες που κάθονται απορημένοι να κοιτούν τα πρωτόγνωρα γεγονότα της υποτέλειας που τους επιβλήθηκε από τον Αναγνώστου, Τσολάκογλου, Ζαβό της Μάργκαρετ, για να κάνουν το παιχνίδι τους οι ξένες δυνάμεις. Το έργο της Ξενοκρατίας στην χώρα συνεχίζεται! Δείτε κύριοι της ΝΔ, τον ξεκάθαρο λόγο του Κώστα Καραμανλή στην προεκλογική περίοδο του 2009, πείτε, καταγγείλτε τον σαθρό λόγο του forest, εμφανιστείτε μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες, όλοι εσείς που θεωρείστε ως στελέχη, πρώην υπουργοί, αντιπρόεδροι, και μην αφήνετε τον Μπένυ να κατακλύζει την τηλεοπτική εικόνα με το …..βάρος του. Υπάρχουν και άλλοι που μπορούν να μιλήσουν ευθύ λόγο! Κρατάτε σε δύσκολη εποχή μια στάση που μπορεί να στιγματισθεί! Δεν υπάρχουν πια τα περιθώρια. Αν δεν τον διώξετε με τις παρεμβάσεις σας, ο λαός θα σας θέσει στο ράφι, παίρνοντας την κατάσταση στα χέρια του! Πάνε οι εποχές των δεδομένων ψηφοφόρων! Ο λόγος του Τσίπρα φαντάζει ως βάλσαμο στους κατατρεγμένους δεξιούς, αριστερούς, κεντρώους, από την κυβερνητική πολιτική των δύο τελευταίων χρόνων! ΞΥΠΝΑΤΕ πριν να είναι αργά.

Κύριοι της πρεσβείας, ενημερώστε πως το λάθος σας κομίζει πολλαπλότερα προβλήματα από αυτά που θέλατε να λύσετε! Ο χρόνος λιγοστεύει και ο χείμαρρος της λαϊκής δυσαρέσκειας θα αλλάξει ίσως τον Χάρτη της περιοχής όπως το ξέρατε! Επισημάνατε, στους ανώτερους σας: Ο GAP ήταν το κύκνειο λάθος της εξωτερικής σας πολιτικής!

Σχόλιο: Συμφωνώ απόλυτα με το περιεχόμενο του άρθρου – μπορεί να υπερβάλει σε σημεία, αλλά η ουσία είναι πέρα για πέρα σωστή (κατά τη γνώμη μου πάντα)

Πηγή

Πηγή

Πειραματόζωο η ΕΛΛΑΣ

Σήμερα η χώρα μας βιώνει μία μεγάλη κρίση. Πολλοί καταλογίζουν ευθύνες στην ΕΕ και ειδικά στην Γερμανία. Είναι όμως έτσι ;
Προσωπικά όπως έχω πει πρώτοι υπεύθυνοι για την κρίση είμαστε εμείς όπου αφήσαμε τον ασύδοτο κορποραστικό κρατισμό και την φαυλοκρατία να γίνουν τρόπος ζωής μας μέσω της ανώτερης ταξικής ελίτ. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να είμαστε το πειραματόζωο των νεοφιλελεύθερων πολιτικών και μη.
Γιατί όμως;
Τι διακυβεύεται;
Ας δούμε το παρελθόν για να καταλάβουμε το παρών…

Στο παρελθόν η πρώτη μεγάλη δοκιμασία που οδήγησε μία χώρα σε αθέτηση πληρωμών το 1982-1984 ήταν το Μεξικό. Η κυβέρνηση Ρέιγκαν, η οποία σκεφτόταν σοβαρά να αποσύρει την υποστήριξη της στο ΔΝΤ το πρώτο έτος της θητείας της, βρήκε τρόπο να συνδυάσει τις δυνάμεις του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ και του ΔΝΤ για να λύσει το πρόβλημα επεκτείνοντας το δανεισμό, αλλά με αντάλλαγμα τις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις. Αυτή ήταν η συνήθης αντιμετώπιση μετά την «κάθαρση», όπως λέει ο Στίγκλιτς, του ΔΝΤ από όλες τις κεϊνσιανές επιρροές, το 1982. Στο εξής το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα αποτέλεσαν τα κέντρα προπαγάνδας και επιβολής του «φονταμενταλισμού της ελεύθερης αγοράς» και της νεοφιλελεύθερης ορθοδοξίας. Ως αντάλλαγμα για την αναδιάρθρωση [διακανονισμό και παράταση] του χρέους, οι χρεωμένες χώρες έπρεπε να πραγματοποιήσουν θεσμικές μεταρρυθμίσεις, ήτοι περικοπές των κοινωνικών δαπανών, νόμους για πιο ευέλικτες αγορές εργασίας και ιδιωτικοποιήσεις. Έτσι επινοήθηκε η «διαρθρωτική προσαρμογή». Το Μεξικό ήταν μία από τις πρώτες χώρες που σύρθηκε μέσα σ’ αυτό που επρόκειτο να γίνει μια αυξανόμενη φάλαγγα νεοφιιλελεύθερων κρατικών μηχανισμών σε όλο τον κόσμο.

Ωστόσο, αυτό που έδειξε η περίπτωση του Μεξικού ήταν η βασική διαφορά ανάμεσα στη φιλελεύθερη και τη νεοφιλελεύθερη πρακτική:
Εάν αυτό απαιτούσε την παράδοση των περιουσιακών στοιχείων σε ξένες εταιρείες σε εξευτελιστικές τιμές, γινόταν χωρίς ενδοιασμό. Ωστόσο,ηεν λόγω πρακτική, όπιος αποδεικνύεται, δεν είναι συμβατή με τη νεοφιλελεύθερη θεωρία. Ένα αποτέλεσμα ήταν, όπως δείχνουν οι Ντουμενίλ και Λεβί, το ότι επιτράπηκε στους Αμερικανούς κατόχους κεφαλαίου να αποσπάσουν υψηηλά ποσοστά αποδόσεων από τον υπόλοιπο κόσμο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 και αυτής του 1990 . Η παλινόρθωση της ισχύος μιας οικονομικής ελίτ ή ανώτερης τάξης στις ΗΠΑ και αλλού στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες στηρίχθηκε κατά κύριο λόγο στα πλεονάσματα που απέσπασαν από τον υπόλοιπο κόσμο μέσω των διεθνών ροών και των μεθόδων της διαρθρωτικής προσαρμογής. [Νεοφιλελευθερισμός, Χάρβευ, σελ 57]
Βάσει της πρώτης, οι δανειστές αναλαμβάνουν τις απώλειες που προκύπτουν από τις κακές επενδυτικές αποφάσεις, ενώ βάσει της δεύτερης οι δανειζόμενοι εξαναγκάζονται από κρατικές και διεθνείς δυνάμεις να αναλαμβάνουν όλο το κόστος της αποπληρωμής του χρέους, ανεξάρτητα από τις συνέπειες στη ζωή και στην ευημερία του τοπικού πληθυμού.[Νεοφιλελευθερισμός, Χάρβευ, σελ 57]

Σήμερα τι έχουμε στην Ευρώπη;

Η μία πλευρά επιμένει για μεγαλύτερη συμμετοχή στην «χασούρα» του Ιδιωτικού τομέα, δηλαδή των δανειστών(τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία), και η άλλη την όσο δυνατόν μικρότερη. Φυσικά πάντα με κοινή παράμετρο την νεοφιλελεύθερη «διαρθρωτική προσαρμογή» δηλαδή την «σκληρή τιμωρία των κρατών και των λαών των».

Από τα παραπάνω φαίνεται, νομίζω, το πόσο λίγο απασχολεί τους Ευρωπαίους η Ελλάδα, οι διαρθρωτικές μας αλλαγές, η βιωσιμότητα του χρέους μας, η κατάσταση της πραγματικής οικονομίας στην Ελλάδα. Η τιμωρία μας έχει δρομολογηθεί όπως υπενθύμισαν κυνικά συτήν την εβδομάδα η Μέρκελ και ο Τρισέ.
Το ελληνικό κούρεμα, η κατάρρευση της ελληνικής κοινωνίας κάτω από την πίεση της λιτότητας, η κατάσταση που επικρατεί στο ελληνικό δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, όλα αυτά είναι ζητήματα αδιάφορα για τους μεγάλους.

Πηγή: Ακρίτας

Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας
Κύριο Κάρολο Παπούλια

Αθήνα, 25 Μαΐου 2011

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,

Είμαι Έλλην πολίτης και επιθυμώ να εκφράσω την αγανάκτησή μου για τα όσα έχουν δρομολογηθεί εδώ και ένα χρόνο εναντίον της χώρας μου και εμού προσωπικά.

Παρακολουθώ με μεγάλη προσοχή τις εξελίξεις και διαπιστώνω μετά λύπης μου, ότι οι άνθρωποι στους οποίους έχει ανατεθεί δημοκρατικά η ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας δεν δείχνουν να εξυπηρετούν τα δικά μου συμφέροντα –ως πολίτη- και τα συμφέροντα του τόπου μου, αλλά μάλλον τα συμφέροντα εγχώριων και ξένων τραπεζών και νομοθετούν παρανόμως καθ υπόδειξη ξένων Οργανισμών.

Στο τελευταίο Υπουργικό Συμβούλιο αποφασίστηκαν νέα μέτρα ύψους 22 δισ. ευρώ για την περίοδο 2012-15, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι εγγεγραμμένα στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα σε τίτλους και δεν έχουν εξειδικευτεί ακόμα. Το σύνολο αυτών των μέτρων, που προσεγγίζουν το αστρονομικό ποσό των 30 δις., συνιστά το «τέλος» για την μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας και την απόλυτη καταστροφή για την οικονομία.

Πρόκειται για μέτρα οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης που ούτε δυνάμεις «κατοχής», μετά από χαμένο πόλεμο, δεν έχουν επιβάλει σε καμία χώρα!

Αυτή την ώρα η επιβίωση και η σωτηρία της χώρας και του ελληνικού λαού επιβάλλουν να ματαιωθεί και να ακυρωθεί αυτό το πρόγραμμα που αντιπροσωπεύει το «ΤΕΛΟΣ» της κοινωνίας και της οικονομίας!

Επειδή λοιπόν κύριε πρόεδρε έχω σοβαρούς λόγους να πιστεύω ότι η κυβέρνηση της χώρας μου δεν υπηρετεί πλέον το συμφέρον του τόπου, αλλά μάλλον ξένα συμφέροντα, σας παρακαλώ να διαφοροποιήσετε τη θέση σας και να αναλάβετε προσωπικά δράση, ώστε νε μη θεωρηθείτε και εσείς συνένοχος.

Είμαι βέβαιος πως γνωρίζεται, ότι την ίδια αγανάκτησή νοιώθουν και εκατομμύρια άλλοι συμπολίτες μου και αργά η γρήγορα αυτή η αγανάκτηση θα εκδηλωθεί έμπρακτα όσο αυτή η εκτός ελέγχου κατάσταση κλιμακώνεται και οι θεσμοί αδυνατούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες μας.

Με την ελπίδα να λειτουργήσουν θετικά τα κοινωνικά και εθνικά σας αντανακλαστικά και να δράσετε έγκαιρα και αποτελεσματικά μέσα στα πλαίσια που σας επιτρέπει ο θεσμικός σας ρόλος, παραμένω,

Με εκτίμηση και σεβασμό

Δημήτρης

* Η επιστολή συντάχθηκε και δημοσιεύθιηκε πρώτα από τον Άλκιμο. Εγώ την αναδημοσιεύω, και την υπογράφω, ως δείγμα υποστήριξης – συμφωνώ απόλυτα με το περιεχόμενο της!